Stedentrip Parijs

Door: Tim van den Wijngaard

In mei 2009 is Tim samen met vrienden naar Parijs geweest voor een 4-daagse stedentrip. Dat hield in: vrijdag heen, maandag terug. Ze gingen met de trein. Tim is ook al eens eerder met de trein een weekendje weg geweest naar een Europese stad, namelijk naar Berlijn.
In dit verslag deelt Tim graag zijn ervaringen met jullie, in de hoop dat dit eventuele twijfels wegneemt, om met beperkingen de geweldige stad Parijs te bezoeken!

Referentiekader:

Om goed te kunnen bepalen in hoeverre mijn ervaring bruikbaar is voor een bepaalde beperking is het volgende denk ik wel belangrijk om te weten:

  • Ik reisde met drie vrienden die mij konden assisteren bij transfers, pakken van mijn tas, opladen van mijn stoel, halen van ontbijt e.d. ik had dus wel wat hulp.
  • Ik maak permanent gebruik van een Permobil C500 (elektrische rolstoel, zie www.permobil.nl). Deze stoel is ongeveer 70 cm breed.
  • Ik kan niet staan of gemakkelijk overstappen.
  • Ik spreek redelijk Frans en vloeiend Engels (daar kom je overigens niet heel erg ver mee in Frankrijk!)

De reis:

We reisden vanuit Waddinxveen, via Rotterdam CS naar Parijs. In Rotterdam zijn we op de Thalys naar Parijs gestapt. Ik moet zeggen, complimenten aan de NS! Alles was keurig geregeld! (in NL dan)

In de Thalys zijn er enkel rolstoelplekken te boeken in de 1e klas, dus dat betekent –heel vervelend ;-)- dat je regelmatig eten en drinken geserveerd krijgt. In ons geval was het ochtend, dus wij krijgen een fraai ontbijt. De keerzijde is natuurlijk wel dat je gedwongen bent tot de 1e klas en dus ook meer moet betalen. Aan de andere kant zeg ik dan weer: als je naar Parijs gaat, moet je hoe dan ook niet te krenterig willen zijn, want dan wordt het allemaal best wel karig.

In de Thalys is er rekening gehouden met rolstoelgebruikers, maar het blijft natuurlijk een trein met als doel zoveel mogelijk mensen te vervoeren, dus de draai- en manoeuvreerruimte is wel minimaal. Met een Permobil is het goed te doen en handbewogen stoelen zullen ook zeker geen probleem zijn, maar grotere elektrische rolstoelen en scootmobielen kunnen weleens een probleem gaan vormen. Dit weet ik natuurlijk niet helemaal zeker omdat er misschien nog wel andere plekken in de trein kunnen zijn, maar mijn advies is om bij het boeken van de reis aan NS Hispeed de maten even door te geven.

Met de trein naar Parijs is aanzienlijk korter vanuit Nederland, dan naar Berlijn. Ik hoefde dan ook geen gebruik te maken van het toilet. Zodoende kan ik helaas niet vertellen of het toilet toegankelijk genoeg is in de trein. Er stond overigens wel een logo met een rolstoel op de deur, dus er is wel over nagedacht. Echter iedereen die regelmatig op reis gaat, weet dat zo’n logo ook niet altijd zaligmakend is.

Uit de trein en station

Na een prima reis kwamen we vlak na het middaguur aan in Parijs. Hier was ik wel ik wel erg blij met de aanwezigheid van mijn vrienden, want er was –in eerste instantie- nergens assistentie te bekennen! En nu komt het…het krioelt daar op het perron van personeel! Wat wil het geval; deze medewerkers kunnen je helpen, maar zijn niet bevoegd om assistentie te verlenen en steken dus ook geen vinger uit! Enfin, je bent er dan toch, dus is het ook wel de moeite waard om te proberen uit de trein te komen. In ons beste havo-Frans probeerden wij duidelijk te maken dat ik toch wel erg graag de trein uit wilde. Hoewel ik op de Havo een aardig woordje Frans sprak, kwam ik in deze situatie toch woorden tekort en wilde ik het op z’n Engels proberen. Daarna werd ik nog raarder aangekeken, waaruit ik voorzichtig afleidde dat, dat niet ging helpen. Door de doortastendheid van mijn vrienden en een Franssprekende toerist werd uiteindelijk de juiste medewerker gevonden en kon ik toch in Parijs blijven! Dit akkefietje herhaalde zich bij het instappen weer! Conclusie; de Franse spoorwegen zijn niet heel erg servicegericht en zouden eens moeten buurten bij de Duitsers! Navraag leert overigens dat de NS alles keurig had doorgegeven aan Frankrijk.

In Frankrijk wordt je met een vergelijkbaar systeem als Duitsland uit de trein geholpen. Ook hier is het dus weer even goed navragen van te voren als je bijvoorbeeld reist met een scootmobiel.

Vanuit Nederland kom je aan op Gare Du Nord. Dat is een van de hoofdstations in Parijs, waar alle treinen van noordelijk gelegen bestemmingen binnenkomen en vertrekken. Qua rolstoelvriendelijkheid is dit station goed te vergelijken met middelgrote en grote stations in Nederland. De voorzieningen en perrons zijn goed bereikbaar. Helaas durf ik niet met zekerheid te zeggen hoe het zit met voorzieningen voor mensen met een visuele handicap op het station. Wel durf ik te stellen dat Parijs op het gebied van openbare voorzieningen eerder lijkt op Nederland dan op Duitsland; op zich is het in veel gevallen wel aardig aangepast of rekening mee gehouden, maar gevoelsmatig meer omdat het moet dan dat er echt goed over is nagedacht.

Het verblijf:

Met mijn vrienden verbleef ik in een heel goedkope, maar zeer fraaie jeugdherberg. Voor ongeveer 20.- euro p.p. per nacht, inclusief ontbijt waren we klaar. Het ontbijtbuffet was eenvoudig en de ruimte om te eten beperkt, daarom ontbeten we eigenlijk altijd in de stad en niet in hostel.

Het hostel was voor die prijs behoorlijk luxe en de kamer en de aangepaste badkamer was groot zat en ik kon mijn stoel opladen naast mijn bed. De basisvoorzieningen voor een aangepaste badkamer waren aanwezig. Dat houdt in; beugels, grepen, verhoogd toilet en een douchezitje. Slapen deden we in stapelbedden.
Ik zou je dit hostel aanraden als je:
• Beperkt bent, maar met de genoemde basisvoorzieningen uit de voeten kunt.
• Beperkt bent, maar vrienden/familie of kennissen hebt die je kunnen helpen.
• Met een groep bent, en je financieel je geen hotel kunt/wilt veroorloven en je het geen bezwaar vindt om je te laten helpen.

Luxe is het niet, echt lekker douchen bijvoorbeeld was er niet bij. Vind je dat belangrijk, dan raad ik je aan om verder te zoeken naar hotels. Ik ken helaas geen hotels in Parijs, maar bij de tips heb ik omschreven hoe je daar goed achter moet kunnen komen.

Openbaar vervoer

Als kind was ik weleens eerder in Frankrijk geweest (niet in Parijs) en hoewel ik daar niet zo heel erg veel meer van weet, weet ik nog wel dat het beleid ten aanzien van mensen met een beperking niet heel erg sociaal was destijds. Daarom was ik positief verrast dat 70% van de bussen (en dat worden er meer) prima toegankelijk zijn voor mensen met een rolstoel! Hierdoor is het heel goed mogelijk om vrijwel de hele stad (exclusief banlieu’s of voorsteden) te doorkruisen. Ok, niet iedere bushalte of bus is al aangepast, maar dan is er altijd wel een aangepaste buslijn te vinden op acceptabele afstand.

Reizen met de bus werkt heel eenvoudig: aan de buitenkant zit een speciale knop voor mensen met een rolstoel, de buschauffeur laat de bus zakken en/of er komt elektrisch een plank onder de bus vandaan, waardoor je met een lichte helling de bus in kan. Ideaal!!!! Hulde voor de RATP. Bijzonder was ook dat de chauffeur reizigers sommeerde om ruimte te maken.

Om te zien welk lijnen toegankelijk zijn, kun je het beste dit kaartje gebruiken.

Hoewel de metro als meest ideale vervoermiddel wordt aangewezen, hebben we deze nooit genomen. Met de bus ging het prima en je ziet ook meer! Stoor je overigens niet teveel aan de rijstijl daar, vrijwel iedere auto heeft schade en het is vaak hand op de claxon en gaan. Overweeg je met je eigen (aangepaste) auto naar Parijs te gaan, zou mijn advies zijn om daar nog eens goed over na te denken! Zeker als je in het dagelijks leven afhankelijk bent van deze auto.

De stad en toegankelijke bezienswaardigheden:

Parijs is qua trottoirs en wegen e.d. beter als de meeste Nederlandse steden. Vrijwel iedere straat heeft verlaagde trottoirgedeelten en zijn de meeste trottoirs breder als in Nederland.

Bij vrijwel alle bezienswaardigheden is met een rolstoel goed te komen, al ben ik natuurlijk lang niet overal in geweest, daarvoor was de tijd simpelweg te kort.

Natuurlijk hebben we een aantal highlights bezocht zoals de Eiffeltoren, het Louvre en Arc de triomphe.

De Eiffeltoren:
foto van Tim in ParijsOok met een rolstoel een absolute aanrader! Je kunt met de rolstoel zowel onder als in de Eiffeltoren komen. Het is wel zo dat je met een rolstoel niet verder mag dan de 2e verdieping, om veiligheidsredenen. De top van de Eiffeltoren mag dan niet haalbaar zijn, het uitzicht is ook vanaf de 2e verdieping zeer fraai!

Mensen met een rolstoel betalen hetzelfde toegangstarief als anderen, maar je wordt samen met 1 vriend/vriendin/ouder/begeleider wel buiten de wachtrij om naar boven geholpen!

Arc de triomphe
Gelegen aan de voet van de Champs d’elysée, met daaromheen de beruchte vijfbaansrotonde! Ook hier kun je bovenop van een uitzicht genieten, maar helaas niet met een rolstoel. Om er te komen moet je met trappen onder de weg door en ik heb mij laten vertellen dat ook de lift in het monument zelf niet toegankelijk is voor rolstoelen. Dus voordat je het waagt om met je rolstoel toch die rotonde over te steken (niet doen! Gekkenwerk!), het is niet de moeite waard dus!

Louvre:
Speciale aandacht in dit stuk is er nog even voor het wereldberoemde museum Louvre. Het museum is heel goed toegankelijk voor mensen met een beperking en bovendien daardoor gratis! Dit geldt ook voor max. 1 begeleider!

Hoewel ik absoluut niet veel van kunst weet en het daardoor ook moeilijk kan waarderen, was het erg bijzonder dat ik samen met een vriend van heel dichtbij de Mona Lisa, het wereldberoemde schilderij van enkele meters afstand mocht bekijken, daar waar anderen achter een lint moeten plaatsnemen! Ook dit had weer te maken met mijn rolstoel.

Conclusie:

Hoewel de treinassistentie te wensen overliet, mag dit geen reden zijn om de stad van de liefde niet te bezoeken met een beperking. Ik heb een heel leuk weekend gehad en heb heel veel gezien. Berlijn scoort wat mij betreft hoger als het gaan om toegankelijkheid, maar Parijs is zeker aan te bevelen met een rolstoel. Als je, je in een Nederlandse stad kunt redden, moet Parijs ook te doen zijn, al zul je meer van het OV gebruik moeten maken, maar gelet op het aantal aangepaste bussen mag dat geen probleem zijn.

Spijker je Frans van te voren wel een beetje bij, zeker als je verwacht dat mensen je op straat moeten helpen, want Engels gaat zelfs in een wereldstad als Parijs niet echt gemakkelijk, al kom je er uiteindelijk vast wel uit!

Neem van mij aan, als je enigszins overeenkomt met de situatieschets waar ik dit stuk me begon, dan weet ik heel zeker dat Parijs goed te doen is en dat je, je er gerust een lang weekend zult vermaken.

Tot besluit van dit stuk zet ik nog wat handige tips en adressen op een rijtje:

Tip 1:
Heb je bij de het reizen met de trein assistentie nodig op stations, dan geldt dat je voor internationale reizen tenminste drie dagen van te voren assistentie moet hebben aangevraagd, anders ben je niet verzekerd van assistentie over de grens.

Tip 2:
Het materiaal wat in Frankrijk gebruikt wordt om je uit de trein te helpen, is misschien niet altijd geschikt voor scootmobielen vanwege de lengte, check dit van te voren.

Tip 3:
De makkelijkste manier om met een rolstoel door de stad te reizen, is zonder twijfel de bus.

Tip 4: voor toegankelijke hotels e.d.
Vraag bij zoveel mogelijk hotels en hostels vrijblijvende offertes op. Vermeld daarbij in ieder geval:
• Welke hulpmiddelen je zeker nodig hebt.
• Hoe breed je eventuele rolstoel is. (er mag dan wel een lift zijn, maar…..)
• Dat je (eventueel) gebruik wilt maken van een acculader op 220V.

Tip 5:
Leer zoveel mogelijk woorden die met je beperking te maken hebben in het Frans! Of neem een woordenboek mee.

Tip 6:
Ben je op straat en je zoekt een aangepast toilet? Probeer hotels, musea, grote warenhuizen of bekende fastfoodketens.

Adressen:
1. Jeugdhostel - OOPS
Oops! Hostel - www.oops-paris.com
50 Avenue des Gobelins - 75013 Paris
Tél +33 (01).47.07.47.00 • Fax +33 (01).43.31.17.74
bonjour@oops-paris.com

2.Gementelijk vervoer Parijs (RATP) – www.ratp.fr

Vragen?

Hoewel ik zo volledig mogelijk heb geprobeerd te zijn, kan het zijn dat je nog vragen hebt, na het lezen van dit stuk, schroom niet en mail dan naar tm_vdwijngaard@yahoo.com

Tim is ook naar Berlijn geweest en heeft van deze stedentrip ook een verslag gemaakt. Klik hier om zijn vakantie-ervaring Berlijn te lezen.